



Maandag 24th - D-Day
Dit zou de dag dan moeten worden. De dag dat alles mee zou moeten zitten, lekker uitslapen, een niet te hoge temperatuur etc.etc.
Mooi niet! De wekker stond op 6.00 uur en om 7.00 uur gingen we al richting Convention Centre op te ontbijten. Rond 8-ten met de bus naar Nerang, ongeveer een half uurtje rijden. Ik zat in een poule met 8 ander spelers, we zouden spelen volgens het knock-out systeem. En zoals Antonio(directie HOMIJ) al had gesuggereerd, bij een verloren wedstrijd zou je meteen naar huis kunnen. In het ergste geval had je dus de hele wereld over gereisd voor 1 wedstrijdje.
Mijn eerste wedstrijd was om 9.45 uur tegen een Australier, Jayson Waldon. We speelden nog volgens het oude systeem maar wel best of three. Wie het eerst 2 games gewonnen had. Binnen een kwartier was het 2-0 en kon ik door naar de halve finale. Ondertussen hadden Thomas, Frank en Ruud hun eerste westrijd verloren. Alleen Richard had zijn wedstrijd ook gewonnen.
Mijn 2e wedstrijd was tegen een Engelsman, Gareth Pollard. Omdat ik aardig strak aan het spelen was, was ook deze tegenstander "not a problem".
Ook Richard was door naar de finale. We hadden toch nog aardig wat supporters mee:
Marcel, Martin, Karin, Alian(teamcaptain) en Thomas' moeder en zus.
Mijn tegenstander in de finale was "Irish". Ik had hem al even gespot in andere wedstrijden en op papier zou ik hem moeten verslaan. Maar ja, op papier. Ik ergerde me wild aan zijn spel. Hij sloeg door, ondanks dat dit eigenlijk gevaarlijk was. Ik moest me dus weer even gaan beheersen want anders zou ik deze wedstrijd weggeven. Toen dat eenmaal lukte had ik deze wedstrijd in de hand en won dus mooi GOUD!!! YESYESYES! Helemaal te gek. Ook Richard had goud, Thomas ook en Frak had zilver. Een goede score.
Pap, ik had het al gesmst, deze medaille draag ik op aan jou. Zonder jou had ik hier niet gestaan.
Heel erg bedankt!
Om 15.00 uur weer met de bus terug waarna we heerlijk met een VB(is bier maar wij noemen het een Vitamine B) in het bubbelbad hebben gezeten.
's Avonds na het diner naar het Holland House voor de huldiging. Omdat we langs een bar kwamen waar we al eerder hadden gezeten zijn toch nog even snel naar binnen geglipt. Ik kreeg a free pint i.v.m. mijn overwinning. Daarna snel door. Bleek dat we in een verkeede club terecht waren gekomen. Mijn fout, eigenwijs he. Na een kwartiertje lopen met Marcel en Martin eindelijk gevonden en het feest kon beginnen. Nou ja, om 22.00 uur maar weer naar huis gegaan omdat ik de volgende dag weer om 5.00 uur eruit moest voor de badminton(qua tijden had ik net zo goed thuis kunnen blijven).
hee joa! goed man!! wat super leuk om over jouw belevenissen en ervaringen te lezen via deze site. zit wel een paar keer per dag te kijken of je weer wat nieuws erop gezet hebt.
BeantwoordenVerwijderennog een leuke tijd daar! X Saar
Hé Stuiffie, fantastisch hoor. Nu heb ik een echte wereldkampioen naast me wonen. Mike zei trouwens dat hij je heel erg miste. Ik kwam hem in de poort tegen terwijl hij met je schoonmoeder de poort aan het opknappen was. Mooi om te lezen dat je de medaille aan je vader opdraagt! Succes met je andere wedstrijden!!
BeantwoordenVerwijderenGreetz Stephaan van Heerwaarde